දුන් සුවද හදේ ගැඹුරෙහි ඇති

ගිලිහි ඇති නමුත් පෙති
නටුව පමනක්ම හිමි
මලක් උන නමුත් නුඹ කම් නැති
දුන් සුවද හදේ ගැඹුරෙහි ඇති

කටු ඇනී රිදෙන මුත්
ලේ ගලන ඇගිලි තුඩු
විස බරින් තවම හිත නැත තැවී
මලක් ලෙස හිත හෝවා
නටුව ගෙන තව මෙමා
බලා පෙර මග තවම හිනැහෙමි

ඇස ඇරී නැගෙන මුත්
කඳුළු පිණි නෙතු පුරා
දොරින් දොර සිනා කැන් විමසමි
විටක හදවත දොවා
වහසි බස් තවරවා
මගේ කඳුලද මගෙන් සගවමි

Comments

Popular Posts

Total Pageviews